Utilizamos cookies propias e de terceiros para mellorar os nosos servizos e obter información estadística.

Se continúa a navegar, consideramos que acepta o seu uso.

Para obter máis información e saber como cambiar a configuración prema aquí.

Santiago de Compostela. Galiza
+34 669 419 048 · info@laiovento.gal
language
GL | EN

Manuel Lueiro Rey

Manuel Lueiro Rey (Fornelos de Montes, 1916-O Grove, 1990) foi narrador, poeta e articulista. No franquismo militou clandestinamente no Partido Comunista, representando este partido na primeira corporación democrática do Grove. Dende 1944 traballou como técnico de Ministerio de Facenda en Pontevedra.

Na súa abondosa obra literaria salientan Manso (1967), Un tempo de sol a sol (poemas do neno galego) (1971), Non debían medrar (1974), Escolma ferida (1977), O sol na crista do galo (1982), Crónicas de una transición intransigente (1985) e Nova escolma ferida (1988). Postumamente viron a luz, entre outros, Vigo en tres paisajes (1990), Camino de sueños (1992), Hundezelle y otras vidas maltratadas (1998), Homenaxe a Luís Seoane: O Grove, abril 1980 (2001), Derradeira escolma ferida (2003), O Grove: canción do sal e do vento (2005) e Lueiro nas coordenadas de Fornelos (2015).

Información relacionada

A VIAXE XEOMÉTRICA DE DOMINGO FONTÁN
AS MULHERES DA CASA DA BOUÇA DA ROUPA ESTENDIDA
DFW NAS PROFUNDIDADES DA TRISTEZA INFINITA. AS CANCIÓNS QUE LLES CANTABAS AOS CATIVOS.
PERMANENCIA
MOCIÑAS (2ª ED)
A VERDE PEL DE GAIA
RECTIFICAR A HISTORIA
O SPLEEN DE PARÍS
A REVOLUCIÓN EN MARCHA
OS SANTOS DAS NACIÓNS
UNA MONARQUÍA CORRUPTA Y HEREDERA DEL FRANQUISMO
CATAS NA MEMORIA
PROSAS DE COMBATE E MALDICER (2ª ED)
© Edicións Laiovento, 2016-2021 · todos os dereitos reservados · privacidade · política de cookies · condicións de uso e venda