Utilizamos cookies propias e de terceiros para mellorar os nosos servizos e obter información estadística.

Se continúa a navegar, consideramos que acepta o seu uso.

Para obter máis información e saber como cambiar a configuración prema aquí.

Santiago de Compostela. Galiza
+34 669 419 048 · laiovento@laiovento.com

Manuel Lueiro Rey

Manuel Lueiro Rey (Fornelos de Montes, 1916-O Grove, 1990) foi narrador, poeta e articulista. No franquismo militou clandestinamente no Partido Comunista, representando este partido na primeira corporación democrática do Grove. Dende 1944 traballou como técnico de Ministerio de Facenda en Pontevedra.

Na súa abondosa obra literaria salientan Manso (1967), Un tempo de sol a sol (poemas do neno galego) (1971), Non debían medrar (1974), Escolma ferida (1977), O sol na crista do galo (1982), Crónicas de una transición intransigente (1985) e Nova escolma ferida (1988). Postumamente viron a luz, entre outros, Vigo en tres paisajes (1990), Camino de sueños (1992), Hundezelle y otras vidas maltratadas (1998), Homenaxe a Luís Seoane: O Grove, abril 1980 (2001), Derradeira escolma ferida (2003), O Grove: canción do sal e do vento (2005) e Lueiro nas coordenadas de Fornelos (2015).

Información relacionada

O CABALEIRO DA ROSA
O COUTO MIXTO. ASPECTOS FOLCLÓRICOS
FEMINISMOS E LITERATURA INFANTIL E XUVENIL EN GALICIA
XAN DO ARRABALDO
BOLA DE SEBO E OUTROS CONTOS
CARLOS MARX, O ETERNO REBELDE
AS POLÍTICAS MUNICIPAIS DE XÉNERO EN ESPAÑA
A LOLA
O TARTUFO
IDENTIDADE E UNIVERSALIDADE. LECTURAS DE PINTURA GALEGA
NACIONALISMO E IMPERIALISMO
O ARTE E SUA HISTORIA
© Edicións Laiovento, 2016 · todos os dereitos reservados · privacidade · política de cookies · condicións de uso

UNIÓN EUROPEA
Fondo Europeo de Desenvolvemento Rexional
"Unha maneira de facer Europa"